Ja i las | halina-gasiorek-gacek | e-blogi.pl
Blog Haliny Gąsiorek Gacek

Ja i las 2017-10-10

Gdy byłam dzieckiem
taki w sam raz,
można powiedzieć
sadziłam las.

I zasadziłam
tysiące drzew.
Dziś w ich gałęziach
brzmi ptaków śpiew.

Od tamtej pory
minął czasu szmat.
Te drzewa mają
pięćdziesiąt lat.

Sędziwe dęby,
buki, jawory...
Czy wszystkie szumią
do tej pory?

Mieszkałam przy nim
jakiś czas.
I miałam własną
ścieżkę przez las.

Dziś gdy na świat
przez okno patrzę,
smutno mi, że już
go nie zobaczę.

Halina Gąsiorek-Gacek


Dodaj komentarz


Halina Gasiorek-Gacek 2017-10-11

I wyapada dodać,że była to moja pierwsza płatna praca.

Halina Gasiorek-Gacek 2017-10-11

Pieknie Pan pisze o drzewach. Ale te posadzone osobiście są nam najbliższe.Po latach, sadzenie lasu wspominam z wielką nostalgią do czasów dzieciństwa. Pozdrawiam!

keroisąg 2017-10-10

Drzewa takie jak dęby,buki,jawory,nóg nie posiadają,aby pójść nam na spotkanie i powitać serdecznie,to jednak mają żywe oczy,którymi na nas patrzą i potrzeba tylko pewnego nastroju poetycznego z naszej strony,aby w nich wyczytać głębszą treść,przemawiającą do naszego serca.
Dęby,buki,jawory olbrzymie,przewyższają człowieka siłą i spokojem,cóż mają mówić,gdy go widzą przechodzącego z toporem w ręku?Prosić o życie nie umieją-na to są zbyt dumne.Więc milcząco znoszą jego ciosy,wydając tylko bolesny jęk z ostatnim życia tchnieniem!Do takich ludzi drzewa nie mówią,lecz są nieme i wiecznie nieme zostaną.
Ale pomimo to,drzewa mają i pomiędzy ludźmi swych powierników,z którymi mówią,chociaż po cichu,żeby inni nie słyszeli,którym najpiękniejsze powiastki opowiadają,wtajemniczając ich w różne przygody swego życia,z którymi żyją jak z równymi sobie.Drzewa wybierają powierników,ludzi z sercem kwiatka,z duszą dębu!
Pozdrawiam.

  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]